ตอน 447
ความรักจากเรา
บทที่447
“ทำไมฉันรู้สึกคุณอาว่างขนาดนั้น” เธอรู้สึกเวลาคุณอาว่างขึ้นมามันน่ากลัวกว่าคนอื่นอีก
ธามนิธิทำท่าเหมือนผู้ปกครอง “ไปทำงานเธอไป นอนเช้าหน่อยอย่านอนดึกล่ะ”
ปาณีกอดเขาไว้ “ไม่เอา คุณอาดุใส่ฉัน!”
“......” ธามนิธิพูด “นี่เรียกว่าฉันดุใส่เธอ?”
“ไม่งั้นล่ะ?”
เขามา
ตอน 448
บทที่448
ตอนเด็กก็ล้มจนนับไม่ถ้วน
มันก็แค่ตอนนี้โตกว่าและล้มต่อหน้าเขาเธอเลยรู้สึกน่าอาย
ธามนิธิมองเธอด้วยความอ่อนโยน “งั้นเธอนอนพักก่อนนะ”
“อือ”
ปาณีนอนลงบนหมอนยื่นมือไปดึงผ้าห่มมาห่มเมื่อกี้ตอนเธอล้มผ้าเช็ดตัวก็ตกโดนเขาอุ้มมาโดยที่เธอเปื่อยตัวหมดเลย
พอตอนนี้รู้สึก
ตอน 449
บทที่449
กินข้าวในร้านอาหารเสร็จธามนิธิก็ส่งปาณีกลับไปที่ห้องแล้วได้ยินที่ปาณีพูด “ที่จริงให้ฉันไปโรงเรียนแล้วก็ได้”
ถึงแม้ไม่ไปทำงานที่บริษัทของธีระอย่างน้อยเธอก็ควรไปเรียน
ธามนิธินั่งอยู่ขอบเตียงพูดด้วยเสียงขรึม “ฉันไม่ชอบบทที่เธอไม่เชื่อฟังแบบนี้”
ปาณีมองใบหน้าเย็นชาของเขา “