บทที่445

ใช่แล้วในสายตาของธามนิธิเธอไม่ต่างอะไรจากคนบ้า

และเขาก็สงสัยว่าสมองเธอมีปัญหาหรือเปล่าถึงชอบคิดไปเองขนาดนี้

ชอบเธองั้นหรอ?

ในชีวิตนี้ของเขานอกจากปาณีก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนอื่นอีกเลย

ธามนิธิยืนขึ้นมาแล้วมองนลินพูดไปตามแบบที่เธอขอ “ถ้าเธอชอบชนันขนาดนี้ เดี๋ยวฉันจะช่

บทที่446

ทีแรกเธอคิดว่าชาตินี้ธามนิธิก็คงลุกขึ้นยืนไม่ได้หรอกและตัวเองก็ไม่ได้หวังอะไรจากเขาเลยอยากพูดอะไรก็พูดออกไป

และโดนใครคนหนึ่งจดจำไว้แบบนั้นเธอก็รู้สึกเกลียดด้วย

แต่เขากลับยืนได้แล้ว

เขาเคยเป็นผู้ชายที่เธอชอบและเคารพในสายตาเธอเขาเป็นผู้ชายที่ดีเด่นมาก......

นลินจับ

บทที่447

“ทำไมฉันรู้สึกคุณอาว่างขนาดนั้น” เธอรู้สึกเวลาคุณอาว่างขึ้นมามันน่ากลัวกว่าคนอื่นอีก

ธามนิธิทำท่าเหมือนผู้ปกครอง “ไปทำงานเธอไป นอนเช้าหน่อยอย่านอนดึกล่ะ”

ปาณีกอดเขาไว้ “ไม่เอา คุณอาดุใส่ฉัน!”

“......” ธามนิธิพูด “นี่เรียกว่าฉันดุใส่เธอ?”

“ไม่งั้นล่ะ?”

เขามา