บทที่444

เธอก็เข้าใจว่านลินกำลังโมโหอะไรอยู่จะให้ถามมันก็ไม่ดีเลยต้องรอดูต่อไป

ธามนิธิเห็นนลินนั่งลงแล้วค่อยยกหัวขึ้นมองเธอ “มีอะไร?”

ท่าทีนิ่งของเขายิ่งทำให้นลินโมโหไปอีกใช้น้ำเสียงราวกับถามคนทำผิด “ครั้งที่แล้วที่เมธชนันมาเมืองชยุตเธอไปพูดอะไรกับเขา?”

รู้สึกว่าที่เมธชนันไม่สน

บทที่445

ใช่แล้วในสายตาของธามนิธิเธอไม่ต่างอะไรจากคนบ้า

และเขาก็สงสัยว่าสมองเธอมีปัญหาหรือเปล่าถึงชอบคิดไปเองขนาดนี้

ชอบเธองั้นหรอ?

ในชีวิตนี้ของเขานอกจากปาณีก็ไม่เคยมีผู้หญิงคนอื่นอีกเลย

ธามนิธิยืนขึ้นมาแล้วมองนลินพูดไปตามแบบที่เธอขอ “ถ้าเธอชอบชนันขนาดนี้ เดี๋ยวฉันจะช่

บทที่446

ทีแรกเธอคิดว่าชาตินี้ธามนิธิก็คงลุกขึ้นยืนไม่ได้หรอกและตัวเองก็ไม่ได้หวังอะไรจากเขาเลยอยากพูดอะไรก็พูดออกไป

และโดนใครคนหนึ่งจดจำไว้แบบนั้นเธอก็รู้สึกเกลียดด้วย

แต่เขากลับยืนได้แล้ว

เขาเคยเป็นผู้ชายที่เธอชอบและเคารพในสายตาเธอเขาเป็นผู้ชายที่ดีเด่นมาก......

นลินจับ