ตอน 431
ความรักจากเรา
เธอมองถามนิธิ ถามว่า “คุณหายดีแล้วหรือคะ?”
“ต้องพักฟื้นอีกสักระยะ” ธามนิธิตอบ “แต่เรื่องเดินไม่มีปัญหาแล้ว”
เขามองปาณีที่อยู่ในอ้อมกอด “ดีใจไหม?”
ปาณีกลอกตาไปมา ไม่มีอะไรที่ไม่น่าดีใจนี่ “ก็ดีใจหรอกค่ะ แต่ว่า….คุณคงไม่ได้เพิ่งมาหายดีวันนี้หรอกนะ?”
พอเห็นท่าทางขอ
ตอน 432
ยังจำได้ว่าเมื่อคืนวาน เขายังนั่งบนรถเข็นอยู่เลย
ธามนิธิ “อื้ม”
“น้า….” น้าลำมุงอยากพูดออกมา แต่หาคำพูดไม่ถูก “น้าขอไปโทรหาคุณผู้หญิงก่อน”
เธอระงับความตื่นเต้นไม่ไหว ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
ตั้งแต่บทที่ธามนิธิขาเดินไม่ได้ คนในบ้านวิสิทธิ์เวชทุกคนก็รู้สึกเศร้าหมอง แ
ตอน 433
ถึงอย่างไรแล้วในสายตาของนลิน ปาณีที่อยู่ข้างกายธามนิธิ ไม่มีทางที่จะมีความสุขไปได้
ในหัวเห็นแม้กระทั่งภาพว่า ปาณีทนใช้ชีวิตอย่างเศร้าสร้อยในบ้านวิสิทธิ์เวช นึกอยากทำตนเป็นคนดี ช่วยฉุดปาณีขึ้นมาจากทะเลแห่งความขมขื่น
พอได้ฟังถ้อยคำเหล่านี้ ปาณีแทบจะอุบหัวเราะไว้ไม่อยู่ “ขอบคุ