บทที่ 361

จันวิภายิ้มพลางลุกขึ้น “ก็ได้ๆ พี่ไปล่ะ ! พอมีเมียก็ลืมพี่สาวซะแล้ว”

ธามนิธิตอบว่า “หนวกหูจริง”

แต่ไหนแต่ไรเขาไม่ชอบทะเลาะกับใคร

ตอนอยู่บ้าน ก็ชอบอยู่เงียบๆ หรือไม่ก็พูดจากับปาณีเยอะหน่อย

จันวิภารู้นิสัยของน้องชาย เลยไม่อยากให้เขารู้สึกไม่สบายใจ จึงเดินออกจากบ้า

บทที่ 362

ธามนิธิตอบว่า “อืม เข้าใจแล้ว”

อันที่จริง ในสายตาของเขา เธอเป็นคนเข้าใจโลกเป็นอย่างดี

การที่เธอมีความคิดเช่นนี้ แสดงถึงความรู้สึกรับผิดชอบของเธอที่มีมากกว่าคนเป็นพ่อแม่แต่ขาดความรับผิดชอบอีกมากมาย

แต่เธอก็ยังเด็กเกินไป !

สองคนอยู่ใต้ผ้าห่มแบบนี้ คุยเล่นกันแบบนี้

บทที่ 363

ปาณีรู้สึกขอบคุณสติปัญญาของตัวเอง ไม่อย่างนั้น เห็นทีวันนี้คงได้ขายหน้าเป็นแน่

“ปาณี นี่จ้ะ แม่ต้มข้าวต้มให้หนูด้วย ลองชิมดูสิ” ฐิติพรยกข้าวต้มมาให้เธอเองกับมือ

ปาณีมองไปที่ฐิติพร รู้สึกเหมือนกำลังมองไปที่แม่ของเธอเองที่ดูแลเธอตอนยังเล็ก

ตอนนั้นเธอยังไม่ได้ทะเลาะกับฝน