บทที่ 360

ปาณีมองไปยังฐิติพร เธอยิ่งอ่อนโยนเท่าไหร่ ตัวเองก็ยิ่งรู้สึกผิดมากขึ้น “แม่คะ ขอโทษด้วยนะคะ หนูไม่ได้ท้อง”

เธอรู้สึกว่าตัวเองทำผิดต่อพวกเขามาก!

พวกเขาดีใจมากตอนรู้ว่าเธออาจจะท้อง

ฐิติพรได้ยินคุณหมอบอกตั้งแต่ข้างล่างแล้ว แม้ในใจจะผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังพูดปลอบใจปาณีอี

บทที่ 361

จันวิภายิ้มพลางลุกขึ้น “ก็ได้ๆ พี่ไปล่ะ ! พอมีเมียก็ลืมพี่สาวซะแล้ว”

ธามนิธิตอบว่า “หนวกหูจริง”

แต่ไหนแต่ไรเขาไม่ชอบทะเลาะกับใคร

ตอนอยู่บ้าน ก็ชอบอยู่เงียบๆ หรือไม่ก็พูดจากับปาณีเยอะหน่อย

จันวิภารู้นิสัยของน้องชาย เลยไม่อยากให้เขารู้สึกไม่สบายใจ จึงเดินออกจากบ้า

บทที่ 362

ธามนิธิตอบว่า “อืม เข้าใจแล้ว”

อันที่จริง ในสายตาของเขา เธอเป็นคนเข้าใจโลกเป็นอย่างดี

การที่เธอมีความคิดเช่นนี้ แสดงถึงความรู้สึกรับผิดชอบของเธอที่มีมากกว่าคนเป็นพ่อแม่แต่ขาดความรับผิดชอบอีกมากมาย

แต่เธอก็ยังเด็กเกินไป !

สองคนอยู่ใต้ผ้าห่มแบบนี้ คุยเล่นกันแบบนี้