บทที่319

คนเห็นแก่ตัวกลับกลายเป็นเขา?

เขาไม่คิดเลยว่าคนที่ตอนนั้นเอาแต่อ้อนเขาเอาใจเขาสุดท้ายกลับกลายเป็นคนแบบนี้?

เป็นเพราะว่าขาเขาหัก?

ราวในโลกของเขา เธอเป็นคนที่อยู่สูงจนเขาเอื้อมไม่ถึง

เขาวางแก้วลง “พอเถอะฉันเห็นแก่ตัวเอง ขอให้คุณนลิน มีสุวรรณ์จากนี้ไปก็มีแต่เรื่องดีๆ

บทที่320

เขารู้สึกเป็นห่วงปาณีโดนธามนิธิหลอกจนต้องมาช่วยธามนิธิตรงนี้

ปาณีได้ยินที่เขาพูดเกือบอ้วกเป็นเลือด

เธอมองนลิน “ถึงแม้ฉันยังไม่ได้เข้าสังคมแต่ก็รู้ว่าขอบเขตของคนคือยังไง อย่างน้อยก็ไม่ใช่พวกที่ไม่สนใจคู่หมั้นตัวเองตอนเกิดอุบัติเหตุและปล่อยให้ครอบครัวตัวเองไปทำร้ายคนอื่น”

บทที่ 321

ตอนนี้ ปัญหานี้ของปาณี กลับช่วยให้เขาหาข้ออ้างขึ้นมาได้ หากเขาท้าทายทำให้ใครไม่พอใจขึ้นมา ก็ไม่ต้องทำตัวเป็นคนมีศีลธรรมอีกต่อไป

เลขาได้ยินคำพูดของไวยาตย์ ก็เตรียมพร้อมตอบโต้กลับ แต่เมื่อมองเห็นธามนิธิที่นั่งอยู่บนรถเข็น ไม่รู้ว่าทำไมกลับเป็นบื้อไป

เห็นอยู่ว่าธามนิธิไม่ได้เอ