บทที่318

เธอยกหัวขึ้นมองนลินนี่เขาบอกว่าคุณอายุ่งเขาไม่ปล่อยงั้นหรอ?

ก็แค่ดูสวยหน่อยแต่ก็เปลี่ยนที่เขาลืมบุญคุณและชอบใส่ร้ายคนอื่นไม่ได้อยู่ดี นี่เขาเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าคนอื่นจะมายุ่งกับเขาไม่ปล่อย?

รู้สึกว่าที่เขาพูดแบบนี้มันเป็นการเหยียดหยามคุณอาแบบหนึ่ง

พอนึกถึงตรงนี้ปาณ

บทที่319

คนเห็นแก่ตัวกลับกลายเป็นเขา?

เขาไม่คิดเลยว่าคนที่ตอนนั้นเอาแต่อ้อนเขาเอาใจเขาสุดท้ายกลับกลายเป็นคนแบบนี้?

เป็นเพราะว่าขาเขาหัก?

ราวในโลกของเขา เธอเป็นคนที่อยู่สูงจนเขาเอื้อมไม่ถึง

เขาวางแก้วลง “พอเถอะฉันเห็นแก่ตัวเอง ขอให้คุณนลิน มีสุวรรณ์จากนี้ไปก็มีแต่เรื่องดีๆ

บทที่320

เขารู้สึกเป็นห่วงปาณีโดนธามนิธิหลอกจนต้องมาช่วยธามนิธิตรงนี้

ปาณีได้ยินที่เขาพูดเกือบอ้วกเป็นเลือด

เธอมองนลิน “ถึงแม้ฉันยังไม่ได้เข้าสังคมแต่ก็รู้ว่าขอบเขตของคนคือยังไง อย่างน้อยก็ไม่ใช่พวกที่ไม่สนใจคู่หมั้นตัวเองตอนเกิดอุบัติเหตุและปล่อยให้ครอบครัวตัวเองไปทำร้ายคนอื่น”