บทที่320

เขารู้สึกเป็นห่วงปาณีโดนธามนิธิหลอกจนต้องมาช่วยธามนิธิตรงนี้

ปาณีได้ยินที่เขาพูดเกือบอ้วกเป็นเลือด

เธอมองนลิน “ถึงแม้ฉันยังไม่ได้เข้าสังคมแต่ก็รู้ว่าขอบเขตของคนคือยังไง อย่างน้อยก็ไม่ใช่พวกที่ไม่สนใจคู่หมั้นตัวเองตอนเกิดอุบัติเหตุและปล่อยให้ครอบครัวตัวเองไปทำร้ายคนอื่น”

บทที่ 321

ตอนนี้ ปัญหานี้ของปาณี กลับช่วยให้เขาหาข้ออ้างขึ้นมาได้ หากเขาท้าทายทำให้ใครไม่พอใจขึ้นมา ก็ไม่ต้องทำตัวเป็นคนมีศีลธรรมอีกต่อไป

เลขาได้ยินคำพูดของไวยาตย์ ก็เตรียมพร้อมตอบโต้กลับ แต่เมื่อมองเห็นธามนิธิที่นั่งอยู่บนรถเข็น ไม่รู้ว่าทำไมกลับเป็นบื้อไป

เห็นอยู่ว่าธามนิธิไม่ได้เอ

บทที่ 322

ปกติแล้วเวลารับประทานอาหาร คนที่แค่เพียงพูดสักประโยคกลับเสมือนถูกเรียบเก็บวิญญาณ มาวันนี้กลับชวนเขาพูดคุยไม่หยุด

ปาณีใช้ตะเกียบคีบขึ้นมา ลองกินไปหนึ่งคำ “ฉันกำลังกินอยู่นี่ไง อร่อยมาก เพียงแต่ว่าร้านนี้ราคาแพงไปมาก”

“เธออยากกินเมื่อไหร่ก็มาได้ ฉันมาเป็นเพื่อน”

“คุ