บทที่317

อาจจะประชด?

แต่ว่าเธอคิดผิดไปหมดแล้ว

นลิน มีสุวรรณ์เห็นปาณีสายตาดูเป็นมิตรมาก “นี่เป็นภรรยาของเธอหรอ?”

ธามนิธิมองปาณีที่อยู่ข้างๆตัวเองและตอบอย่างหยิ่ง “ใช่”

นลิน มีสุวรรณ์ยิ้มและชมไปด้วน “เขาสวยดีนะ”

“......” โดนผู้หญิงที่สวยกว่าตัวเองชมว่าสวยมันรู้สึกแปลก

บทที่318

เธอยกหัวขึ้นมองนลินนี่เขาบอกว่าคุณอายุ่งเขาไม่ปล่อยงั้นหรอ?

ก็แค่ดูสวยหน่อยแต่ก็เปลี่ยนที่เขาลืมบุญคุณและชอบใส่ร้ายคนอื่นไม่ได้อยู่ดี นี่เขาเอาความมั่นใจมาจากไหนว่าคนอื่นจะมายุ่งกับเขาไม่ปล่อย?

รู้สึกว่าที่เขาพูดแบบนี้มันเป็นการเหยียดหยามคุณอาแบบหนึ่ง

พอนึกถึงตรงนี้ปาณ

บทที่319

คนเห็นแก่ตัวกลับกลายเป็นเขา?

เขาไม่คิดเลยว่าคนที่ตอนนั้นเอาแต่อ้อนเขาเอาใจเขาสุดท้ายกลับกลายเป็นคนแบบนี้?

เป็นเพราะว่าขาเขาหัก?

ราวในโลกของเขา เธอเป็นคนที่อยู่สูงจนเขาเอื้อมไม่ถึง

เขาวางแก้วลง “พอเถอะฉันเห็นแก่ตัวเอง ขอให้คุณนลิน มีสุวรรณ์จากนี้ไปก็มีแต่เรื่องดีๆ