บทที่311

ก็เลยบทที่เขาบ่นเมื่อกี้เลยทำให้ฉันนึกถึงว่าเมื่อก่อน……เขาก็ลำบากเหมือนกัน”

ไวยาตย์มองปาณี “ถ้างั้นทำไมตอนนั้นถึงไม่ให้บ้านวิสิทธิ์เวชเตรียมสินสอดให้ล่ะครับ?”

ปาณีฟังจบก็ยกยิ้ม “เขาเป็นแม่ของฉัน บ้านวิสิทธิ์เวชไม่ได้ติดหนี้อะไรเขาถึงเขาอาจจะลำบากแต่เขาก็เป็นคนที่โลภและจะไม่ค

บทที่312

ปาณีก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกรู้สึกคำนี้ของตัวเองเหมือนความหมายมันผิดเพี้ยนไปหมด

นิ้วมือของธามนิธิลูบผ่านตรงหน้าเธอ “ทำไมต้องมาหลอกฉันด้วย?”

“ฉัน……” ปาณีหมุดลูกกะตาไปมาอยากหาข้ออ้างแต่สุดท้ายยังหาข้ออ้างไม่ได้ก็ได้ยินเสียงต่ำทุ่มของธามนิธิ “เกลียดฉัน?”

ประโยคสั้นๆนี้ฟังเหมือนเ

บทที่313

เวทัสมองปาณีอย่างอัตโนมัติพบว่าปาณีก็กำลังดูรูปในโทรศัพท์อย่างตั้งใจอยู่

ปาณีกำลังอ่านคอมเมนท์ในกระทู้อยู่มีแต่คนชมเขาทั้งนั้น

“ตัวจริงเขาสวยกว่าในรูปอีก”

“ไม่ใช่หรอกมั้ง?”

ช่วงบ่ายปาณีกำลังตักข้าวในโรงอาหารอยู่ก็ได้ยินเสียงพูดคุยของผู้ชายสองคนที่กำลังคุยถึงผู้หญ