บทที่312

ปาณีก็ยิ่งทำตัวไม่ถูกรู้สึกคำนี้ของตัวเองเหมือนความหมายมันผิดเพี้ยนไปหมด

นิ้วมือของธามนิธิลูบผ่านตรงหน้าเธอ “ทำไมต้องมาหลอกฉันด้วย?”

“ฉัน……” ปาณีหมุดลูกกะตาไปมาอยากหาข้ออ้างแต่สุดท้ายยังหาข้ออ้างไม่ได้ก็ได้ยินเสียงต่ำทุ่มของธามนิธิ “เกลียดฉัน?”

ประโยคสั้นๆนี้ฟังเหมือนเ

บทที่313

เวทัสมองปาณีอย่างอัตโนมัติพบว่าปาณีก็กำลังดูรูปในโทรศัพท์อย่างตั้งใจอยู่

ปาณีกำลังอ่านคอมเมนท์ในกระทู้อยู่มีแต่คนชมเขาทั้งนั้น

“ตัวจริงเขาสวยกว่าในรูปอีก”

“ไม่ใช่หรอกมั้ง?”

ช่วงบ่ายปาณีกำลังตักข้าวในโรงอาหารอยู่ก็ได้ยินเสียงพูดคุยของผู้ชายสองคนที่กำลังคุยถึงผู้หญ

บทที่314

ก็ไม่ค่อยเหมือน……เพราะตัวจริงสวยกว่าในรูปอีก! แล้วทั้งคนก็ดูเหมือนไม่หยิ่งด้วย

โมรีนั่งอยู่ข้างปาณี “ฉันรู้สึกฉันไม่อยากมีชีวิตแล้ว”

ปาณีก็รู้สึกเช่นนั้น “ฉันก็เหมือนกัน”

ทีแรกคิดว่าตัวจริงคงไม่สวยเท่าในรูปสักนิดก็ยังดี! แต่……ผู้หญิงคนนี้ผิวขาวมากแถมดูสง่ามีมารยาทเรียบ