บทที่ 201

ถ้าหากสองคนนี้คบกันจริง ทำผิดพลาดไปโดยไม่ได้ตั้งใจแล้วท้องขึ้นมา ถึงเวลานั้นคงต้องจำใจยอมรับติรยาคนนี้น่ะสิ

แต่ว่า จันวิภาเป็นคนที่ยอมเสียเปรียบแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ

ดังนั้น เธอจึงคิดวางแผนเรื่องพวกนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

ไม่ว่าตรงหน้าจะมีอาหารดีเลิศเพียงใด แต่การท

บทที่ 202

ปาณีมองข้อความที่ติรยาส่งมา โมโหจนอดไม่ได้ที่กัดฟันไว้ ติรยาคนอื่นนี้เหยียบบนหลังเธอจนชินแล้วใช่ไหม พูดจนถึงสุดท้ายแล้วยังไม่ลืมที่จะว่าเธออีก

โมโหไปสักพัก ปาณีก็อดขำไม่ได้ คิดไม่ออกหรอ? คิดไม่ออกก็ถูกแล้ว

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่า ด้วยนิสัยของติรยาแล้ว ชาตินี้ก็คงไม

บทที่ 203

แน่นอนว่าธามนิธิไม่ได้พูดอะไรกับเธอ เพียงแต่ถามว่า “นับวันก็เหมือนเธอจะไม่ใส่ใจฉันมากยิ่งขึ้นแล้วนะ แค่คำพูดของฉันก็ไม่ฟังแล้ว”

“ไม่ใช่ค่ะ” ......ปาณีรู้สึกน้อยใจ คำขอนี้ของเขาไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!

แต่ก็ดันไม่กล้าพูดอะไรต่อ ทำได้แค่เพียงนอนลงบนเตียงนอนอย่างว่านอนสอนง่า