บทที่200

แต่เวทัสพึ่งขึ้นมหาวิทยาลัยก็พาแฟนกลับบ้านแบบนี้ทำให้ไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่

อดใจไม่ถามติรยาไม่ได้ “เธอกับเวทัสเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน?”

ติรยา “ใช่ค่ะคุณลุงนพรุจ”

นพรุจชักสีหน้าเข้ม “งั้นอายุก็ไม่มากสินะ! เด็กๆก็หัดอ่านหนังสือหน่อย จะคบเป็นแฟนในอนาคตก็ยังมีโอก

บทที่ 201

ถ้าหากสองคนนี้คบกันจริง ทำผิดพลาดไปโดยไม่ได้ตั้งใจแล้วท้องขึ้นมา ถึงเวลานั้นคงต้องจำใจยอมรับติรยาคนนี้น่ะสิ

แต่ว่า จันวิภาเป็นคนที่ยอมเสียเปรียบแบบนี้ที่ไหนกันล่ะ

ดังนั้น เธอจึงคิดวางแผนเรื่องพวกนี้ตั้งแต่แรกแล้ว

ไม่ว่าตรงหน้าจะมีอาหารดีเลิศเพียงใด แต่การท

บทที่ 202

ปาณีมองข้อความที่ติรยาส่งมา โมโหจนอดไม่ได้ที่กัดฟันไว้ ติรยาคนอื่นนี้เหยียบบนหลังเธอจนชินแล้วใช่ไหม พูดจนถึงสุดท้ายแล้วยังไม่ลืมที่จะว่าเธออีก

โมโหไปสักพัก ปาณีก็อดขำไม่ได้ คิดไม่ออกหรอ? คิดไม่ออกก็ถูกแล้ว

ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่า ด้วยนิสัยของติรยาแล้ว ชาตินี้ก็คงไม