บทที่ 11

เมื่อเห็นแววตาของฐิติพรที่จ้องมองมายังปาณีอย่างไม่วางตา จันวิภาจึงนึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้แนะนำปาณีกับท่านทั้งสองอย่างเป็นทางการเลย

จึงพูดว่า “แม่คะ นี่ปาณีค่ะ”

ฐิติพรหัวเราะชอบใจ พร้อมกับพูดว่า “หน้าตาน่ารักสดใสเชียว มิน่าล่ะลูกธามของเราจึงชอบขนาดนี้”

บทที่ 12

“ห้ะ?” ปาณีไม่คิดว่าธามนิธิจะถามคำถามนี้ “คุณอา ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะคะ?”

ธามนิธิมองเธออย่างนิ่งๆ “ไม่มีอะไร แค่เพิ่งนึกขึ้นได้เฉยๆ”

คงคิดมากไปเองสินะ

ธามนิธิส่ายหัวกับความคิดของตัวเอง

ปาณีที่กำลังคิดหาข้ออ้างก็ถอนหายใจ โล่งอกไปที

ป

บทที่ 13

เพียงแค่นึกถึงคนที่การเรียนดีมากอย่างปาณี ละยังเป็นแฟนกับเดือนโรงเรียนอย่างเวทัสอีก แต่กลับจนมากขนาดนี้ ถึงขั้นต้องมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหาร บาร์นี่แสดงสีหน้าสะใจมาก

ดูๆไปชีวิตเธอก็ไม่ได้ดีเลยหนิ!

เวลานี้ คนที่นั่งเงียบมานานอย่างติรยามองบาร์นี่แวบหนึ่ง