บทที่ 12

“ห้ะ?” ปาณีไม่คิดว่าธามนิธิจะถามคำถามนี้ “คุณอา ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะคะ?”

ธามนิธิมองเธออย่างนิ่งๆ “ไม่มีอะไร แค่เพิ่งนึกขึ้นได้เฉยๆ”

คงคิดมากไปเองสินะ

ธามนิธิส่ายหัวกับความคิดของตัวเอง

ปาณีที่กำลังคิดหาข้ออ้างก็ถอนหายใจ โล่งอกไปที

ป

บทที่ 13

เพียงแค่นึกถึงคนที่การเรียนดีมากอย่างปาณี ละยังเป็นแฟนกับเดือนโรงเรียนอย่างเวทัสอีก แต่กลับจนมากขนาดนี้ ถึงขั้นต้องมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหาร บาร์นี่แสดงสีหน้าสะใจมาก

ดูๆไปชีวิตเธอก็ไม่ได้ดีเลยหนิ!

เวลานี้ คนที่นั่งเงียบมานานอย่างติรยามองบาร์นี่แวบหนึ่ง

บทที่ 14

ปาณียุ่งจนถึงดึก ถึงจะเลิกงาน

หลังเลิกงาน เธอไม่ได้กลับไปที่บ้านวิสิทธิ์เวช แต่ไปบ้านอีกหลังหนึ่งของธามนิธิในเมืองชยุต

ธามนิธิกลัวว่าปาณีจะอึดอัดและไม่คุ้นชินในการอยู่บ้านวิสิทธิ์เวช พวกเขาจึงย้ายออกไปอยู่บ้านอีกหลังหนึ่งก่อนหน้านี้แล้ว

ทันทีที่ก