บทที่86 ลาก่อนหยก

หลังจากซื้อของมาแล้ว ทั้งสองคนก็พูดคุยและรับประทานกันอย่างสนุกสนาน แต่พึ่งกินไปได้เพียงไม่กี่คำ ทันใดนั้นเองจู่ๆกระเพาะอาหารของจันวิภาก็เกิดอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง เธอวางกล่องข้าวลง แล้วรีบวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำ

เดิมทีก็ไม่ได้กินอาหารมากมายอะไรขนาดนั้น จนแทบจะเรอออกมา

บทที่ 87 ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป

เพราะครั้งที่แล้วบทที่ไปพบปะกับสุพจน์ก็ได้ถูกจันวิภาเห็นเข้าเสียแล้ว ดังนั้นครั้งนี้นวาระจึงได้เปลี่ยนสถานที่ใหม่อีกครั้ง แต่ก็ยังคงเป็นที่นั่งพิเศษในร้านกาแฟอีกเช่นเคย

สุพจน์รออยู่ในที่นั่งพิเศษแล้ว นวาระก็ยังคงแต่งตัวได้ยั่วยวนและเล่าร้อนเหมือนเช่นเคย

บทที่ 88 ท้องแล้ว

/

จันวิภาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่รู้ตัว แล้วพูด “มีชีวิตอยู่ต่อไป? หลังจากฉันแต่งงานกับนายแล้ว มีวันไหนบ้างที่ไม่โดนดูถูก มีวันไหนบ้างที่ไม่ถูกใช้เหมือนเป็นทาส นี่มันเลวร้ายยิ่งกว่าตายซะอีก แต่ตอนนี้นายกลับให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อไป ไม่สู้ให้นายทำร้ายฉ