บทที่ 85 ทำไมถึงไม่อย่ากัน

ดังนั้นหลังจากที่จัดการตนเองเรียบร้อยแล้ว จันวิภาจึงรีบไปที่โรงพยาบาลทันที พอเธอไปถึงจึงพบว่า พัชรีไม่ได้อยู่ในห้องผู้ป่วยอีกแล้ว บนเตียงของเธอนั้นว่างเปล่า

นวาระที่อยู่ข้างๆกำลังพิงอยู่ในอ้อมกอดของสุมิตรแล้วร้องไห้ออกมา

“ฉันเจ็บหนักขนาดนี้ เป็นเพราะจ

บทที่86 ลาก่อนหยก

หลังจากซื้อของมาแล้ว ทั้งสองคนก็พูดคุยและรับประทานกันอย่างสนุกสนาน แต่พึ่งกินไปได้เพียงไม่กี่คำ ทันใดนั้นเองจู่ๆกระเพาะอาหารของจันวิภาก็เกิดอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง เธอวางกล่องข้าวลง แล้วรีบวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำ

เดิมทีก็ไม่ได้กินอาหารมากมายอะไรขนาดนั้น จนแทบจะเรอออกมา

บทที่ 87 ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป

เพราะครั้งที่แล้วบทที่ไปพบปะกับสุพจน์ก็ได้ถูกจันวิภาเห็นเข้าเสียแล้ว ดังนั้นครั้งนี้นวาระจึงได้เปลี่ยนสถานที่ใหม่อีกครั้ง แต่ก็ยังคงเป็นที่นั่งพิเศษในร้านกาแฟอีกเช่นเคย

สุพจน์รออยู่ในที่นั่งพิเศษแล้ว นวาระก็ยังคงแต่งตัวได้ยั่วยวนและเล่าร้อนเหมือนเช่นเคย