บทที่ 73 หญิงสาวผู้มาอย่าวกระทันหัน

“อ่า อีกเดี๋ยวฉันมีธุระต้องไปก่อน เธอมีเพื่อนหรือญาติมารับไหม? ตอนนี้เธอยังคงขยับได้ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่” นวาระ นับเสียงนุ่มและอ่อนหวาน ราวกับสำลีที่เต็มไปด้วยความนุ่ม

จันวิภาคิดคำถามนี้แล้วก็กลุ้มใจ พอคิดไปคิดมาก็ไม่มีใครแล้ว ไม่ว่าจะเป็น

บทที่ 74 หัวใจที่ไร้ซึ่งความรัก

นราวิชญ์ยิ้มออกมาแล้วส่ายหัว แล้วพูดกับจันวิภา “เจ้าคนขี้เกียจ เลิกเรียนตั้งนานแล้วยังไม่ตื่นขึ้นมาอีก ผมไม่อยากปลุกเธอ ดังนั้นก็เลยรอเธอตื่นอยู่ข้างๆมาโดยตลอด”

จันวิภาบิดขี้เกียจออกมา พยักหน้าราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่ เธอสังเกตเห็นสิ่งแปลก ๆ อย่างหน

บทที่ 75 พิพาท หึงหวงอีกครั้ง

ธนภาคถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง เขาพูดขึ้น “เมื่อก่อนผมเคยโม้เรื่องเธอต่อหน้าสุมิตร โดยเฉพาะตอนอยู่ไนต์คลับที่เธอชนะการพนันในครั้งนั้น ทำให้ผมคิดว่าผมได้เห็นอะไรจากเธอ ความกล้าหาญ สติปัญญา ความเอื้ออาทร ความเมตตา และยังมีความงดงาม”

ธนภาคพูดเยอะมาก แต่ทว่าสิ