บทที่ 70 รับมีดแทนเขา

สุมิตรเริ่มที่จะมองไม่เข้าใจผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าแล้ว จนกระทั่งจันวิภาจะก้มลง บทที่กดบาดแผลตรงหลังมือเขาก็ยังคงตื่นตระหนกอยู่

เขาคิดไม่ออก ผู้หญิงคนนี้ใช่นางร่านแบบที่เขาคิดมาโดยตลอดหรือไม่?

พวกนักเลงที่ถูกสุมิตรเตะล้มลงไปพวกนั้นลุกขึ้นมา แล้วฟันมีดลงมา

บทที่71 มองเขาอาบน้ำ

จันวิภากอดผ้าห่มแน่นแล้วพูดอย่างโกรธเกลียดขึ้น: “สุมิตรไอ้โรคจิต ทำไมกลับบ้านต้องทำเรื่องแบบนี้ทุกที”

สุมิตรกลับถอดชุดสูท เสื้อเชิ้ตเผยให้เห็นร่างกายกำยำสุดเซ็กซี่ พูดขึ้น: “โรคจิต? เธอเป็นเมียของผม นี้มันเรื่องที่เธอควรทำไม่ใช่เหรอ”

“ออกไป!” จันวิภาตะโกน

บทที่72 เขาทายาให้เธอ

พอคิดถึงจันวิภานี้มันน่าเวทนาจริงๆ แต่งกับสุมิตร ไม่มีทั้งงานแต่ง ไม่มีอิสระ แม้กระทั้งศักดิ์ศรีก็ยังไม่มีเลย

แต่บทที่จันวิภาเดินไปที่ประตู เธอก็รู้สึกอีกครั้งว่านี้คือความฝันอีกรอบหนึ่ง เพราะว่าเธอมองเห็นสุมิตรทำท่าทางแปลกๆอยู่ที่หน้าประตู แล้วในมือของ