ตอน 5
กาลเวลาพิสูจน์ใจนาย
บทที่ 5
ชายที่ราวกับปีศาจ
พอสุมิตรกำลังเดินเข้าประตูมา มีคนใช้เดินไปข้างหน้า หยิบเสื้อโค้ทของเขา พูดอย่างเคารพว่า “คุณผู้ชาย ท่านกลับมาแล้ว”
“อืม” สุมิตรดึงเน็คไทของตนเองลงมา เนื่องจากได้กลิ่นของผู้หญิงแปลกหน้าทำให้เขารำคาญอยู่เล็กน้อย ขมวดคิ้วถามไปว่า “ผู้หญิงคนนั้นล่ะ”
“ตามคำส
ตอน 6
บทที่ 6
พอตอนเช้าก็อยากจะโอบกอด
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เพียงชั่วพริบตาเดียวสายตาของสุมิตรก็กลับมาเย็นชาอีกครั้ง เขาปล่อยมือที่บีบคางของจันวิภาจนแน่นออก แต่ทว่าไม่รอที่จะให้เธอถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ต่อมาจึงจับมือทั้งสองข้างของเธออย่างแน่นหนา ยกขึ้นเหนือหัว พันธนาการเอาไว้
“อย่านะ”
ตอน 7
บทที่ 7
แมวป่าตัวน้อย ผมต้องได้
“ไม่ต้องการ!” จันวิภาฉายประกายความรังเกียจในสายตาของเขา แต่กลับถูกความโกรธของสุมิตรบีบอยู่คาง
“เธอมันก็เหมือนแม่ที่เป็นผู้หญิงสำส่อนของเธอ” เมื่อมองดูสายตาของจันวิภาที่ส่องประกายความน่าขยะแขยงออกมา สีหน้าของสุมิตรยิ่งเดือดขึ้นไปอีก “ทั้งสองช่างเลวทรามต่ำ