บทที่ 47

บทลงโทษ ความโกรธของสุมิตร

ไม่อยากที่จะพัวพันกับนราวิชญ์อีกต่อไปแล้ว จันวิภาจึงฉวยโอกาสบทที่ไม่ทันระวัง สะบัดมือเขาหลุดออกไป

“นราวิชญ์ ฉันแต่งงานแล้วนะ เป็นภรรยาของสุมิตรแล้ว นี่เป็นเรื่องที่เปลี่ยนไม่ได้ พี่ปล่อยวางซะเถอะ อย่าบังคับให้ฉันอยู่ด้วยกันกับพี่เลย！！！”

หลัง

บทที่ 48

บทที่48 อ้อนวอนเขา ให้ฉันยืมเงินหน่อยนะ

สุมิตรเหลือบสายตามองเธออย่างไม่แยแส “นางร่าน เธอยังจะมีเรื่องอะไรอีก? ถ้าไม่มีอะไรก็ออกไปซะ！”

จันวิภารู้สึกทุกข์ระทมจนไม่อาจที่จะเงยหน้าขึ้นมา ยกเท้าขึ้นมาเตรียมที่จะเดินออกไป

บทที่มือของเธอสัมผัสกับลูกบิดประตูเพื่อเตรียมที่จ

บทที่ 49

ผมจะรอคอยการโต้ตอบของเธอ

ยืนอยู่ในสระน้ำ จันวิภาถึงกับตกใจเมื่อพบว่าน้ำในสระนี้ท่วมถึงแค่หน้าอกของตนเองเท่านั้นเอง ยังถือว่าดี จึงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกทันที “สุมิตร นายอย่าคิดนะว่าเรื่องแค่นี้จะเป็นอุปสรรคต่อฉัน ฉันจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้！”

พูดจบ จันวิภาจึงเริ่มค่อยๆ