บทที่ 430 ไม่สนใจไยดี

“หม่ามี๊นี่เจ๋งจริงๆ วาดรูปแผนที่ได้ด้วย!” นิเวศน์พูดอย่างตื่นเต้น “หม่ามี๊รีบส่งแผนที่มาให้ผมเร็ว!”

“โอเค เดี๋ยวกลับห้องละหม่ามี๊จะรีบส่งให้”

“น่าจะไม่ได้น่ะสิ ตรงนี้เป็นที่ที่เดียวที่ผมจะจับสัญญาณของหม่ามี๊ได้”

อย่างนี้นี่เอง...

จันวิภาก้

บทที่ 431 ความลับของสุพจน์

พอหลังจากที่เสียงขาดๆหายๆนั้นเงียบไป หูฟังก็กลับมาใช้งานได้ปกติ

เจ้าเด็กนี่ นับวันยิ่งเจ้าเล่ห์ขึ้นทุกที

โยนหนังสือไปไว้ข้างๆ จันวิภาทำตาเขม่น

เธอเข้าใจลูกชายตัวเองเป็นอย่างดี เธอมองออกอย่างชัดเจนว่านิเวศน์กำลังหลีกเลี่ยงที่จะคุยเรื่องนี้

ถึงแม้

บทที่ 432 ให้ฉันปกป้องนายนะ

“การเสียสละของพวกเขามันคุ้มค่า แค่ให้สุมิตรตาย ฉันก็เป็นราชาของที่นี่ ควบคุมความขาวความดำได้ นับแต่นี้ไปจะไม่มีคู่แข่งอีกแล้ว”

แค่คำพูดธรรมดาไม่มีอะไรพิเศษ แต่กลับทำให้ผู้ชายหัวล้านคนนั้นรู้สึกตื่นเต้น

เขาอดทนมาตั้งนาน ก็เพื่อที่จะได้ยืนอยู่ในจุดที่มีอาจสู