บทที่367 สุมิตรฟื้นแล้ว

“ต้องบอกหมอ ว่าเขาฟื้นแล้ว......”

จันวิภายังไม่ทันได้ตรวจสอบดูดีๆ ก็รีบวิ่งออกจากห้องไป แต่นิเวศน์ได้แต่จ้องมองไปที่นิ้วมือของสุมิตรที่เมื่อกี้ได้มีการขยับ ในใจก็ตื่นเต้นไปด้วย

ยิ่งสุมิตรมีอาการเหมือนกับกำลังค่อยขยับ ขนคิ้วมีการค่อยๆขยับ นี้ยิ่งทำให้นิเวศน์รู้

บทที่368 ความผิดหวังและความโกรธ

คุณหมอกล่าวขอโทษอีกครั้ง : “ต้องขอประทานโทษจริงๆนะครับ ผมไม่รู้ว่าระหว่างพวกคุณเกิดอะไรขึ้น แต่คุณสุมิตรบอกว่าไม่ต้องแจ้งคุณ เพราะนี้คือความต้องการของผู้ป่วย เพราะฉะนั้นพวกผมจึงจำเป็นต้องทำตามครับ”

จันวิภาคิดไม่ออก

ถ้าเกิดสุมิตรความทรงจำกลับมาแล้ว

บทที่ 369ครึ่งเดือนที่ต้องทนความเจ็บปวด

ถ้ามันเริ่มต้นด้วยความผิดหวังอยู่ในใจ ตอนนี้แค่จันวิภาได้ยินคำตอบของธนภาคก็รู้สึกโกรธแล้ว

“หลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมาเขาไม่เคยพูดถึงฉันเลยเหรอ” น้ำเสียงของจันวิภาเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที

แต่เรื่องแบบนี้พอเข้าใจได้ คงมีแต่สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าจันวิ