บทที่352 ร้อนใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

จันวิภาจนถึงตอนนี้ก็ยังคงดูใจลอย ถึงแม้ว่าพัชรีจะพูดอยู่ข้างๆแต่เธอกลับไม่มีการตอบสนองอะไรเลย

นิเวศน์พูดอย่างตกใจว่า “อ้าว อาพัชรี มาอยู่ที่นี่ได้ไง”

ตอนนี้เองที่จันวิภาพึ่งจะมองมาที่พัชรี แล้วก็ยิ้มแหยะๆออกมา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร พัชรีรู้ว่าอะไรเป็นอะไ

บทที่353 ให้อภัย

จันวิภาพึ่งค้นพบว่า สุมิตรตอนนอนช่างเหมือนเด็กน้อยจริงๆ เหมือนนิเวศน์มากๆ

ถ้าหากว่าจิตใจของสุมิตรไม่มีความแค้นละก็ บางทีมันอาจเป็นผู้ชายที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสา ถ้าเป็นแบบนั้นต้องดีมากแน่ๆเลย

จันวิภาได้ตัดสินใจในใจ ดูเหมือนว่าจะเป็นการตัดสินใจที่สำคัญที่สุดครั้งนึงใ

บทที่354 คุณนั่งลงให้ดีๆนะ

นิเวศน์ยิ่งพูดก็ยิ่งได้ใจ จนธนภาคต้องพูดตัดตอนว่า “พอได้แล้ว เลิกยอตัวเองได้แล้ว ลุงอยากรู้ว่าแบบนี้มันดีต่อเพื่อนลึกลับคนนั้นของแม่เธอตรงไหนหรอ แผนการนี้ก็เท่ากับว่าเขาเป็นคนลงทุนแต่ไม่ได้รับผลประโยชน์เลย”

นิเวศน์ส่ายหน้าและถอนหายใจแล้วพูดขึ้นว่า “ผลประโยชน์งั้