บทที่30 ฉันต้องการแค่คุณเท่านั้น

จันวิภาตกใจอยากจะเอามือที่นราวิชญ์จับไว้ดึงกลับมาแต่ว่าแค่ขยับเขายิ่งจับแน่นขึ้นจะดึงกลับก็ดึงกลับไม่ได้

จันวิภาถอดหายใจมองไปที่นราวิชญ์ข้างหน้า แล้วรู้สึกได้ว่าพวกเขาทั้งสองในใจลึกๆมีความเศร้าแฝงอยู่

พี่นราวิชญ์ ถ้าแค่โดนมะล

บทที่ 31 แผนของสุมิตร

ห้องนี้ดูเหมือนถูกคนจงใจเปิดผ้าม่านตรงกลางไว้ รอบรอบของจันวิภามืดสนิท แต่จากร่องผ้าม่ายนั้นสามารถแอบมองไปอีกฝั่งได้อย่างชัดเจน

จันวิภามองไปรอบรอบ มีเพียงเก้าอี้แค่ตัวเดียวเท่านั้น ห้องนี้ถูกตกแต่งเหมือนกับห้องของสุมิตรไม่มีผิด ทำให้เธอรู้ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไห

บทที่ 32 หักหลัง รู้จักคนไม่จริง

เธอและกนกอรนิสัยเหมือนกัน ผ่านความทุกข์สุขมากด้วยกัน ดังนั้นเธอจึงดูแลเธอเป็นอย่างดี คิดไม่ถึงว่ามันจะมาถึงจุดนี้ สุมิตรพูดไม่ผิด เธอเป็นแค่คนที่รู้จักคนไม่จริง

ไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน ทำให้จันวิภา เพื่อนสนิทที่คบกันมา 20 ปี อยู่ๆกลายเป็น