บทที่283 ผมเอาเธอ

รอจนกระทั่งเขาออกมาจากห้องพักผ่อนเห็นจันวิภาที่จัดการตนเองเสร็จแล้วนั่งในท่าที่สบายๆแล้วมองไปที่ไหนสักแห่งอย่างมึนงง

เมื่อเห็นเช่นนี้สุมิตรจึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะขึ้นมาเธอไม่ได้หนีไปอีกครั้งดีจริงๆ

“คิดอะไรอยู่ล่ะ?”เสียงที่ทุ้มต่ำและแหบซ่านของสุมิตรดังขึ้นมาในหั

บทที่284กับดักที่เขาวางเอาไว้

“แค่กๆ......”อีกนิดเดียวจันวิภาก็จะหายใจไม่ออกแล้วเธอจ้องมองสุมิตรอย่างเคียดแค้นคิดไม่ถึงเลยว่าเธอพึ่งหนีออกไปได้แค่ครั้งเดียวสุมิตรก็เปิดเผยธาตุแท้ออกมา

โหดร้ายบ้าคลั่งนี่คือธาตุแท้ดั้งเดิมของสุมิตร

ยังดีที่จันวิภารักษาความตื่นตัวเอาไว้ก่อนไม่ได้ถูกท่าท

บทที่285พลิกลิ้น

ไม่ว่าเธอจะรับปากหรือไม่สุมิตรก็คงจะไม่ปล่อยตนเองไปง่ายดายขนาดนั้นไม่สู้เธอรับปากตอบรับเงื่อนไขของสุมิตรอย่างตรงไปตรงมาเช่นนี้ก็จะถ่ายทอดให้กับเพื่อนร่วมงานที่บริษัทได้

จันวิภาเหลือบตามองสุมิตรด้วยใบหน้าที่ย่ำแย่แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ยากลำบาก“ฉัน......ฉันรับปากเงื่อนไขของน