บทที่282แมวป่าตัวน้อย?

สุมิตรอยากที่จะกระทำกับเธอที่นี่！เพื่อที่จะแสดงอำนาจของเขาให้ได้เห็น！

จันวิถาไหนเลยจะใช่คนที่ยอมแพ้ได้ง่ายดายขนาดนั้นยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่เธอหนีไปแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่ได้เผชิญหน้ากันกับสุมิตรเธออยากที่จะง้างขาเตะสุมิตรแต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกสุมิตรคาดการณ์เอาไ

บทที่283 ผมเอาเธอ

รอจนกระทั่งเขาออกมาจากห้องพักผ่อนเห็นจันวิภาที่จัดการตนเองเสร็จแล้วนั่งในท่าที่สบายๆแล้วมองไปที่ไหนสักแห่งอย่างมึนงง

เมื่อเห็นเช่นนี้สุมิตรจึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะขึ้นมาเธอไม่ได้หนีไปอีกครั้งดีจริงๆ

“คิดอะไรอยู่ล่ะ?”เสียงที่ทุ้มต่ำและแหบซ่านของสุมิตรดังขึ้นมาในหั

บทที่284กับดักที่เขาวางเอาไว้

“แค่กๆ......”อีกนิดเดียวจันวิภาก็จะหายใจไม่ออกแล้วเธอจ้องมองสุมิตรอย่างเคียดแค้นคิดไม่ถึงเลยว่าเธอพึ่งหนีออกไปได้แค่ครั้งเดียวสุมิตรก็เปิดเผยธาตุแท้ออกมา

โหดร้ายบ้าคลั่งนี่คือธาตุแท้ดั้งเดิมของสุมิตร

ยังดีที่จันวิภารักษาความตื่นตัวเอาไว้ก่อนไม่ได้ถูกท่าท