บทที่28 จ่ายเงินเดือนให้ของเล่นของเธอ

ไฟโกรธสุดร้อนแรงประทุขึ้นในใจของสุมิตร นัยน์ตาแสนเย็นชาจ้องไปยังจันวิภาพร้อมกับพูดขึ้น “ เธอก็เห็นทั้งหมดแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมยังต้องโกหกอีก ฉันล่ะสงสัยเธอจริงๆไม่กี่ปีมานี้เธอจริงๆแล้วทำอะไรอยู่? โตมาไม่มีสมองเหรอไง? เธอเข้าใจเพื่อนของตัวเองดีขนาดไหน? ทำไม

บทที่29 ฉันไม่ใช่เต็มใจแต่งกับนาย

จันวิภาหันหน้าหนีอยากจะหนีออกไปแต่กลับถูกสุมิตรจับไว้บังคับให้จันวิภามองมาที่เขา

สำหรับการบีบบังคับของของสุมิตร จันวิภาดิ้นรนตามจิตใต้สำนึก สุมิตรก็ไม่ได้ทำอะไรรุนแรงเกินไปเพียงแค่โอบเอวของจันวิภาไว้เท่านั้น

เพียงแต่การสัมผัสส

บทที่30 ฉันต้องการแค่คุณเท่านั้น

จันวิภาตกใจอยากจะเอามือที่นราวิชญ์จับไว้ดึงกลับมาแต่ว่าแค่ขยับเขายิ่งจับแน่นขึ้นจะดึงกลับก็ดึงกลับไม่ได้

จันวิภาถอดหายใจมองไปที่นราวิชญ์ข้างหน้า แล้วรู้สึกได้ว่าพวกเขาทั้งสองในใจลึกๆมีความเศร้าแฝงอยู่

พี่นราวิชญ์ ถ้าแค่โดนมะล