บทที่265 เกิดเรื่อง มาเอะอะโวยวายถึงหน้าประตู

จันวิภาสงสัย แต่สีหน้ากลับเรียบเฉยขณะเดินอยู่ข้างสุมิตร

ลิฟต์มาถึงชั้นที่ตั้งสำนักงาน ลิฟต์เพิ่งเปิดออกก็เห็นเจริญศรีนั่งอยู่กลางทางเดิน ไม่รู้ว่าเธอเอาที่นั่งมาจากตรงไหน ถึงได้มานั่งหันหน้ามาทางลิฟต์แบบนี้ พร้อมกับท่านั่งที่ดูเหมือนเจ๊ใหญ่

บทที่266 เป็นเหมือนครอบครัว

“สุมิตร ฉันกับคุณใครกันแน่ที่ต้องมีชื่อจริงก่อน คุณต่างหากที่มีชู้!”

สุมิตรพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แล้วยังไง เจริญศรี คุณคิดว่าผมจะแต่งงานกับผู้หญิงที่เอาแต่ระแวงคู่หมั้นของตัวเองอยู่ตลอดเวลางั้นเหรอ หึ หยุดฝันได้แล้ว ถ้าคุณอยากถอนหมั้น เมื่อไหร่ก็ได้ผมยินดี! ถึง

บทที่267 พ่อบุญธรรมของลูกรักกลับมา

เมื่อเห็นท่าทีมั่นคงของจันวิภา สุมิตรก็จำต้องยอม เขาไปส่งจันวิภากับนิเวศน์ที่หน้าประตู ก่อนที่จะหันกลับไปทางลิฟต์ ยิ้มและโบกมือให้พวกเขา

จันวิภาเองก็ยิ้มและโบกมือให้ รอจนประตูลิฟต์ปิดเธอก็ถอนหายใจอย่างหนัก ในที่สุดสุมิตรก็ไปสักที แค่ต้องรับมือกับเขาก็เสีย