บทที่24 กระวนกระวายใจ สุมิตรที่อเสียการควบคุม

เสียงที่พึ่งจะตกลงมา จันวิภาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่อยู่รอบตัวสุมิตรเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที เธอจึงมีความรู้สึกกระวนกระวายใจอยู่เล็กน้อย และอยากที่จะอ้าปากเพื่อพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับหายไปอีกครั้งหนึ่ง

สุมิตรพูดขึ้นอย่าง

บทที่25 รีบร้อน ความกังวลใจของสุมิตร

“ตั้งแต่ที่นายหญิงออกมาจากห้องของนายน้อย ก็ไม่ได้กลับมาอีกเลย！”สาวใช้คนนั้นเห็นท่าทีของสุมิตรจึงเกิดอาการกลัวขึ้นเล็กน้อย รีบตอบไปอย่างรวดเร็ว

สุมิตรขมวดคิ้ว นวดไปที่กระหม่อมที่อยู่ปลายคิ้ว ในใจหัวเราะเยาะตนเองอย่างอดไม่ได้ ใส่ใจมันทำไม จันวิภาคนนั้น

บทที่26 หยอกเล่นอย่างไม่แคร์สายตา

“จะฉวยโอกาสตอนฉันอยู่ในอันตราย? พูดตลกอะไรกัน เธอเป็นภรรยาของผม เรื่องที่ผมทำตอนนี้มันถูกต้อง！”

“นาย......”จันวิภาหายใจถี่“ปล่อยฉัน！”

ทางด้านของสุมิตร เขาขี้เกียจที่จะอธิบาย หลังจากที่ฉีกกระฉากเสื้อที่อยู่บนเรือนร่างของจันวิภาออกแล้ว จึงหยิบผ้าขนห