บทที่220เกี้ยวพาราสีแค่เล่นๆเท่านั้น

“เป็นอย่างนี้ไปได้อย่างไง......”

คำพูดที่สุมิตรพูดออกมาทำให้พจรินทร์ซึมกระทือไปโดยปริยายในฐานะที่เป็นผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรีเธอไม่ยอมให้ตัวเองจบลงด้วยวิธีที่น่าอึดอัดใจเช่นนี้ยิ่งกว่านั้นเธอเป็นผู้หญิงที่มีความเคารพตนเองอย่างแรงกล้า

ความคิดอันนับไม่

บทที่221ความเกลียดชังของฉันต้องแก้แค้นคืน

จันทร์วิภาใช้เสียงตะคอกเกือบหมดใส่สุมิตร:คุณไม่เล่นสนุกกับผู้หญิงจะไม่ให้ฉันโกรธคุณอีกหรอแล้วก็ขอร้องหล่ะอย่าใช้ความรู้สึกที่ว่าผู้หญิงทุกคนจะชอบคุณรวมถึงฉันด้วยได้ไหมผู้หญิงบนโลกใบนี้ไม่ได้ชอบคนเลวๆแบบคุณซักทุกคนหรอกคนที่ชอบคุณตาของเธอต้องมีปัญหาแน่ไม่ง

บทที่222ของเล่นทำไมถึงเป็นคุณอีก

อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ไม่ส่งผลต่ออารมณ์ของจันทร์วิภาเพราะว่าเธอเล่นคนเดียวได้ดีมากจำได้ว่าเมื่อก่อนเธอมักจะเดินทางคนเดียวบางครั้งก็ไปกับพัชรี

ด้วยวิธีนี้จันทร์วิภาใช้เวลาทั้งวันตามลำพังแม้ว้าเธอยากล่องแพเธอก็กลัวน้ำจนเกินไปเธอจึงไม่ไป

เมื่อถึงพลบค่ำจันทร