บทที่215จูบอย่างบ้าคลั่งลงโทษ

เกรงว่าสุมิตรตอนนี้จะไม่ค่อยพอใจเธอในใจของพจรินทร์เองก็คุ้มค่าเช่นกันไม่เป็นไรแค่ต้องพึ่งพาความพยายามของเธอในอนาคตสุมิตรจะต้องมองเธอใหม่อย่างแน่นอน

พจรินทร์ดีใจอยู่ในใจแต่กลับไม่รู้ว่าภายในใจของสุมิตรนั้นมีคลื่นถาโถมเข้ามาเขาไม่อยากที่จะไปแตะต้องกับพจรินทร์อีก

บทที่216จูบฉันแล้วจะบอกเธอ

“นายเป็นบ้าหรอ！”สุมิตรพึ่งจะพูดจบหัวใจของจันวิภาก็อดไม่ได้ที่จะเต้นเร็วขึ้นครึ่งจงหวะจ้องมองสายตาของเขามันดูใจฝ่ออย่างน่าประหลาดแม้คำพูดที่พูดออกมาจะดูเหมือนขาดความเชื่อมั่นไปนิดหน่อย“ฉันไม่ได้ชอบนาย！ฉันพูดไปหลายครั้งแล้วว่าฉันไม่มีวันชอบนาย！และก็ไม่มีทางที่จะหึงเพราะว

บทที่217ชายหญิงอยู่ด้วยกันลำพังมันไม่เหมาะสม

คิดมาจนถึงตรงนี้จันวิภาก็ดิ้นจนหลุดออกมาจากอ้อมกอดของสุมิตรแล้วพูดด้วยอารมณ์ที่ไม่เป็นธรรมชาติ“ฉันร้อนนายอย่ากอดฉันแน่นสิ”

เมื่อได้ยินคำพูดของจันวิภาสุมิตรทำได้เพียงแค่ยิ้มออกมาแต่ครั้งนี้กลับไม่ได้บังคับจันวิภาเขาลุกขึ้นลงจากเตียงแล้วไปอาบน้ำใน