บทที่213ให้เธอหนึ่งล้านไสหัวไป

จันวิภาค่อยๆทนมองการกระทำของทั้งสองคนไม่ได้อยู่เล็กน้อยเธอยิ่งเห็นยิ่งทุกข์ใจบางครั้งเธอมองสุมิตรที่ทาทางเหมือนกับสุภาพบุรุษอยากจะผลักเขาจริงๆเขาไม่ต้องทำดีกับพจรินทร์ขนาดนั้นก็ได้！

แต่ทว่าเธอก็ไม่มีสิทธิ์เช่นนั้นเธอมีสิทธิ์อะไรเธอเป็นแค่เพียงเลขา

จันวิ

บทที่214เธออยากไปจากฉัน

ความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งนั้นก็คือพจรินทร์โกหกสุมิตรไม่ได้พูดแบบนั้นกับเธอทั้งหมดนี้เธอพูดมันด้วยตัวเอง！

อย่างไรก็ตามท่าทีของของสุมิตรที่มีต่อพจรินทร์นั้นก็ช่างคลุมเครือทันใดนั้นจู่ๆจันวิภาก็ไม่อาจเข้าใจสถานการณ์ได้......

เพียงชั่วครู่ตัวของจันวิภาเองก็ยุ่งเห

บทที่215จูบอย่างบ้าคลั่งลงโทษ

เกรงว่าสุมิตรตอนนี้จะไม่ค่อยพอใจเธอในใจของพจรินทร์เองก็คุ้มค่าเช่นกันไม่เป็นไรแค่ต้องพึ่งพาความพยายามของเธอในอนาคตสุมิตรจะต้องมองเธอใหม่อย่างแน่นอน

พจรินทร์ดีใจอยู่ในใจแต่กลับไม่รู้ว่าภายในใจของสุมิตรนั้นมีคลื่นถาโถมเข้ามาเขาไม่อยากที่จะไปแตะต้องกับพจรินทร์อีก