บทที่184คืนนี้ฉันก็จะอยู่ที่นี่

นี่มัน......คิดไม่ถึงเลยว่าประธานใหญ่สุมิตรจะยอมลดเกียรติมานวดเท้าให้เธอ？！

ยังไม่ทันที่เธอจะมีท่าทีตอบสนองสุมิตรก็ได้นวดเท้าที่เคล็ดของเธอย่างอ่อนโยน

จันวิภารู้สึกว่าโลกทั้งใบมันได้เปลี่ยนไปแล้ว！

เธอกำลังฝันอยู่ใช่หรือไม่?มันมีเพียงแต่ในความฝันเท

บทที่185ฉันอยากซื้อแหวนเพชรให้ภรรยาในอนาคต

“ไม่ได้！”สุมิตรยังไม่ทันพูดจบจันวิภาก็พูดแทรกคำพูดของเขาขึ้นมา“นายพักอยู่ที่นี่ไม่ได้！”

คิดถึงประสบการณ์อันเจ็บปวดเมื่อคืนนี้เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถอยู่ใต้หลังคาเดียวกันกับสัตว์ร้ายตัวนี้ได้พอไม่มีเรื่องอะไรก็ทำให้มันเกิดเรื่องขึ้นจนได้

“ทำ

บทที่186เธอที่อับอายเธอที่ไม่เต็มใจ

แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรแม้จันวิภาจะเกลียดตัวเองแต่ก็เกลียดสุมิตรด้วยความเศร้าโศกที่อยู่ในใจยังคงไม่ไปไหนจันวิภากลิ้งตัวบนเตียงอยู่หลายชั่วโมงคิดถึงเครื่องบินพรุ่งนี้เช้าดังนั้นฉันจึงตื่นในตอนเช้าและเก็บกระเป๋าทันที

รอจนเก็บกระเป๋าเกือบจะเสร็จแล้วท้องฟ้าก็