บทที่181ฤดูใบไม้ผลิไม่มีที่สิ้นสุด

ภายในใจยังคงตื้นตันใจอยู่เล็กน้อยแต่จันวิภายังคงไม่หายจากอาหารกลัวการจมน้ำเมื่อครู่นี้บวกกับความอับอายที่ต้องเปลือยกายต่อหน้าผู้ชายจึงทำให้เธอไม่รู้ว่าจะสู้หน้ากับสุมิตรอย่างไรเธอรีบผลักสุมิตรออกไปแล้วตะคอกออกมาเสียงดัง“ออกไป！นายรีบออกไปเดี๋ยวนี้！”

ผู้หญิ

บทที่182ไม่ได้แต่งงานทำไงดี

รอจนอาการเจ็บดีขึ้นจันวิภาจึงจะลุกขึ้นมาจากโซฟากระโดดเหยงๆไปที่หน้าห้องรวบรวมความกล้าแล้วเปิดประตูออก

อย่างไรก็ตามหลังจากที่จันวิภาเปิดประตูออกมาแล้วภายในห้องกลับว่างเปล่าไม่มีคนอยู่

ที่แท้เขาก็ออกไปนานแล้ว......

จันวิภาจิตตกอยู่เล็กน้อยเมื่อมีความคิ

บทที่183ฉันจะทำได้มั๊ยเธอมาลองดู

“เอ่อ......”บรรยากาศอึดอัดอยู่เล็กน้อยจันวิภาถูกเทพสององค์นี้ทำให้ปวดหัวไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมพวกเขาทั้งสองคนถึงไม่ถูกกันมีเรื่องอะไรกันก็จะพูดันดีๆไม่ได้เลยหรืออย่างไรแม้ว่าจะมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันสามารถลบออกได้ผ่านการสื่อสารกัน

และที่กำลังพูดอยู่ตอนนี้พั