บทที่180เกิดเรื่องที่ห้องน้ำ

แค่แกล้งแหละขี้โม้ล่ะมั้งให้เขาเสแสร้งต่อไป！

จันวิภาทำเป็นหูทวนลมต่อคำพูดของสุมิตรเขาเป็นประธานใหญ่ที่สง่างามจะยอมลดเกียรติมาอยู่ในบ้านเล็กๆและจะมานอนบนโซฟาที่เล็กๆทำไมกัน?

จันวิภาครุ่นคิดและรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ไม่สนว่าคืนนี้เขาจะมาทำอะไรที่นี่เธอไม่ต

บทที่181ฤดูใบไม้ผลิไม่มีที่สิ้นสุด

ภายในใจยังคงตื้นตันใจอยู่เล็กน้อยแต่จันวิภายังคงไม่หายจากอาหารกลัวการจมน้ำเมื่อครู่นี้บวกกับความอับอายที่ต้องเปลือยกายต่อหน้าผู้ชายจึงทำให้เธอไม่รู้ว่าจะสู้หน้ากับสุมิตรอย่างไรเธอรีบผลักสุมิตรออกไปแล้วตะคอกออกมาเสียงดัง“ออกไป！นายรีบออกไปเดี๋ยวนี้！”

ผู้หญิ

บทที่182ไม่ได้แต่งงานทำไงดี

รอจนอาการเจ็บดีขึ้นจันวิภาจึงจะลุกขึ้นมาจากโซฟากระโดดเหยงๆไปที่หน้าห้องรวบรวมความกล้าแล้วเปิดประตูออก

อย่างไรก็ตามหลังจากที่จันวิภาเปิดประตูออกมาแล้วภายในห้องกลับว่างเปล่าไม่มีคนอยู่

ที่แท้เขาก็ออกไปนานแล้ว......

จันวิภาจิตตกอยู่เล็กน้อยเมื่อมีความคิ