บทที่177ฉันคิดถึงเธอจริงๆ

ผลักนราวิชญ์ออกไปเบาๆจันวิภาพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา“ประธานนราวิชญ์วันนี้รบกวนคุณมากจริงๆคุณไม่ต้องไปส่งที่ชั้นบนก็ได้ฉันไปเองได้ค่ะ......”

อย่างไรก็ตามจันวิภาอยากที่จะปฏิเสธแต่ทว่านราวิชญ์กลับทำเป็นเหมือนคำพูดทะลุหูไปอุ้มจันวิภาขึ้นไปบนคอนโดโดยที่ไม่พูดอะไรออกมาสัก

บทที่178หลังจากหกปีฉันยังคงอยู่

ก็ได้ที่จริงแล้วจันวิภาต้องการที่จะรักษาระยะห่างเล็กน้อยกับนราวิชญ์จึงพูดขอบคุณออกไป

เพื่อที่จะไม่ทำให้บรรยากาศน่าอึดอัดขนาดนั้นจันวิภาจึงเปลี่ยนหัวข้อในการพูดคุยเธอพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไว้ด้วยการตำหนิอยู่เล็กน้อย“เมื่อเทียบกับอันนี้พี่แกล้งตายก็ยังไม่บอกฉัน

บทที่179คืนนี้ฉันจะนอนกับเธอ

จันวิภาหัวเราะแหะๆและไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

มันดึกมากแล้วจริงๆหลังจากนราวิชญ์พูดประโยคนี้อีกครั้งหนึ่งเขาก็จากไป

หลังจากนราวิชญ์ออกไปแล้วจันวิภาจึงจะถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงเธอไม่รู้เลยจริงๆว่าควรจะทำอย่างไรดีต่อหน้านราวิชญ์

ครุ่นคิดจันวิภาตัดสินใจแ