บทที่17 เธอถูกคนซื้อไปแล้ว

“คุณผู้ชาย ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันแค่ถูกหลอกมาที่นี่ ฉัน.....ขอร้องคุณช่วย.....ปล่อยฉันไปเถอะ.....”จันวิภาลุกขึ้นยืน อยากคว้ามือของผู้ชายคนนั้นมาจับเพื่อขอร้อง

“หึ.....”ชายคนนั้นกลับยิ้มขึ้นมาในทันที จ้องมองดูจันวิภาแล้วพูดออกมาอย่างสนุกสนาน“โดนหลอกมาหรอ”

บทที่18 ผู้หญิงคนนั้นหนีไปแล้ว

ชายคนนั้นขมวดคิ้ว เงียบงันลงทันที จากนั้นจึงหลี่ตาทั้งสองลงเล็กน้อย พูดว่า“รีบไปรีบกลับ”

ในใจของจันวิภารู้สึกปลื้มปีติขึ้นมาทันที แต่ใบหน้ากลับไม่แสดงออกมา เธอถามทาง แล้วค่อยๆเดินตรงไปยังห้องน้ำ

ชายคนนั้นส่งสายตาไปยังบอดี้การ์ดที่อยู่ด้านข้างเธ

บทที่19 เธอสู้ไม่ได้แม้แต่ทาส

คฤหาสน์ของตระกูลวิบูลย์ธนภัณฑ์

ตอนนี้ ธนภาคกำลังยืนอยู่ในห้องรับแขก สีหน้าอึมครึม เดินวนไปมา ในแววตาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

“เป็นอะไรไป?”สุมิตรที่อยู่ชั้นล่างพูดขึ้นมา เมื่อเห็นธนภาคเพื่อนรักของตนเอง จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากพูดออกมา

ธนภาคจ้