บทที่ 143 พ่อของผมคือสุมิตร

แต่ทว่าไม่เป็นไร เขามีวิธีออกจากสถานการณ์วิกฤตทุกครั้ง แกล้งแสดงสีหน้าเจ็บปวดทันที ยู่ปากพูดด้วยน้ำเสียงคร่ำครวญ “พี่สาวครับ พี่บีบแก้มผมเจ็บจัง”

“อ่า ขอโทษทีน้า……” พนักงานสาวแผนกต้อนรับเคลิบเคลิ้มไปหน่อย ไม่ได้ระวังว่าจะทำแรงเกินไปสักนิดโดยเธอไม่ได้เกิดความสง

บทที่ 144 เจอคุณพ่อครั้งแรก

“เธอเป็นใคร?” เลขานุการเดินเข้ามาหานิเวศน์ ใบหน้าจ้องมองเขาด้วยความสงสัย

เมื่อครู่นี้ เธอได้รับโทรศัพท์จากพนักงานสาวแผนกต้อนรับที่ชั้นหนึ่งบอกว่ามีเด็กชายคนหนึ่งกล่าวว่าตนเป็นลูกชายของประธานกำลังขึ้นมาหาประธาน ตอนแรกเลขานุการคิดว่าพนักงานสาวแผนกต้อนรับนั้นกำลังล้

บทที่ 145 ผมคือลูกในไส้ของคุณ

สุมิตรสังเกตเห็นนิเวศน์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก็รู้ว่าเขาไม่พอใจกับอาหารที่เลขานุการนำมาให้ อาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพอย่างเคเอฟซี ปกติเขาไม่ค่อยได้แตะอยู่แล้ว

เลขานุการผู้ไม่ได้ระมัดระวังมากพอ ภายนอกเขาดูเป็นเจ้านายที่ไม่เจ้ากี้เจ้าการ สุมิตรแสดงสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อยแล้