บทที่ 139

บทที่139อุบัติเหตุทางรถยนต์ของคุณสุมิตร

ทางคุณสุมิตร เขาเพิ่งเดินไปที่ลิฟต์ เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองลืมถามคุณจันวิภาว่าเธอหิวน้ำไหม ต้องกลับไปถามความคิดเห็นของคุณจันวิภา

แต่เรื่องที่คุณสุพจน์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อเขากลับไปยังสถานที่ที่เดินเล่นกับคุณจันวิภา ไม่เห็นแม้แต่

บทที่ 140

บทที่140 ความลึกลับของความตกใจ

คุณจันวิภาตามคุณสุพจน์กลับถึงคฤหาสน์ พอถึงคฤหาสน์ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ตั้งแต่อยู่บนรถรู้สึกกระวนกระวาย ไม่สบายใจ เหมือนจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

เขามีลางสังหรณ์แบบนี้ตลอดทาง หลังจากลงรถเห็นใบหน้าของคุณจันวิภาไม่ค่อยดีนัก เลยถามอย่างรวดเร็ว คุณจันวิภ

บทที่ 141

ลาก่อน สุมิตร

มองจันวิภาที่เหมือนลูกแมวเหมียวร้องขอความช่วยเหลือ สุพจน์หัวเราะในใจ รับรองว่าคุณต้องไม่รู้แน่ ต่อจากนี้ไปสุมิตรจะไม่มีโอกาสมากวนคุณอีกแล้ว

เขาอาจจะมีชีวิตไม่ถึงตอนนั้นก็ได้

แต่เขาไม่อาจพูดคำนี้กับจันวิภาได้ เขาครุ่นคิดอยู่นาน สุดท้ายแล้วเขาเลือกที่จะยอมประน