บทที่ 86 ถูกช่วยไว้กลางทาง

เสิ่นอีเวยเงยหน้าขึ้นมามองอย่างตกใจ

หล่อนเห็นใบหน้าที่เย็นชาของเซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังมองมาที่หล่อน นัยน์ตาไม่มีเยื่อใยใดๆ วินาทีต่อมาเขาพยักหน้า ก่อนจะถอยหลังไปหนึ่งก้าว เหมือนจะหลีกทางให้เสิ่นอีเวย

ความหวังภายในใจหล่อนดับวูบลงนี่เขาเห็นด้วยกับสองคนนั้นยอมให้หล่

บทที่ 87 เซิ่งเจ๋อเฉิงที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

เซิ่งเจ๋อเฉิงลงมาจากรถ เขาสวมสูทสีดำ ร่างของเขาอยู่ในเงามืด แต่ก็ยังคงแผ่รังสีความอำมหิตออกมา

ประธานหวางและประธานเฝิงกลัวจนไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรตั้งแต่แรก ไม่รู้ว่าประธานเซิ่งจะมาไม้ไหนอีก เขาเองเป็นคนยอมรับให้พวกเขาพาเสิ่นอีเวยไปได้ แต่พอมาตอนนี้

บทที่ 88 การทะเลาะอย่างดุเดือด

"เซิ่งเจ๋อ.."เสียงของเสิ่นอีเวยขาดๆหายๆ ในคอเจ็บปวดเหมือนถูกบาดด้วยเศษแก้วแตก

หล่อนมองดวงตาของเซิ่งเจ๋อเฉิงเห็นแววตาหมายเอาชีวิตหล่อน น่ากลัวยิ่งกว่าครั้งนั้นที่เขาจะผลักหล่อนจากหน้าต่างชั้น30 จนหล่อนคิดว่าครั้งนี้หล่อนต้องตายแน่ๆ

หล่อนค่อยๆหมดเรี่ยวแรงข