บทที่ 85 พายุในคลับเฮ้าส์

"ทำไมฮะ ตอนนี้เพิ่งรู้สึกกลัวขึ้นมาหรือไง? แกขอร้องฉันสิ ถ้าแกขอร้องฉัน ฉันอาจจะพิจารณาลงมือเบาลงหน่อย" ใบหน้าของประธานหวางเต็มไปด้วยความสะใจ

เสิ่นอีเวยป้องปัดอย่างหนักพยายามไม่ให้ปากของประธานหวางแตะที่ใบหน้าของเธอ ประธานเฝิงที่ใช้มือจับข้อเท้าของเสิ่นอีเวยว็กค่อยๆ

บทที่ 86 ถูกช่วยไว้กลางทาง

เสิ่นอีเวยเงยหน้าขึ้นมามองอย่างตกใจ

หล่อนเห็นใบหน้าที่เย็นชาของเซิ่งเจ๋อเฉิงกำลังมองมาที่หล่อน นัยน์ตาไม่มีเยื่อใยใดๆ วินาทีต่อมาเขาพยักหน้า ก่อนจะถอยหลังไปหนึ่งก้าว เหมือนจะหลีกทางให้เสิ่นอีเวย

ความหวังภายในใจหล่อนดับวูบลงนี่เขาเห็นด้วยกับสองคนนั้นยอมให้หล่

บทที่ 87 เซิ่งเจ๋อเฉิงที่ควบคุมตัวเองไม่ได้

เซิ่งเจ๋อเฉิงลงมาจากรถ เขาสวมสูทสีดำ ร่างของเขาอยู่ในเงามืด แต่ก็ยังคงแผ่รังสีความอำมหิตออกมา

ประธานหวางและประธานเฝิงกลัวจนไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรตั้งแต่แรก ไม่รู้ว่าประธานเซิ่งจะมาไม้ไหนอีก เขาเองเป็นคนยอมรับให้พวกเขาพาเสิ่นอีเวยไปได้ แต่พอมาตอนนี้