บทที่ 451 เธอยังเอาตัวไม่รอดเลยจะไปช่วยคนอื่นได้ยังไง

เสิ่นอีเวยไม่กลัวเลยสักนิด เธอพูดตอกกลับเขาอย่างช้าๆทีละคำ: “ผู้หญิงแล้วไง? ผู้หญิงฉลาดไม่ได้หรอ? เมื่อครู่ที่คุณดื่มเหล้าเสร็จแล้วแถมกอดฉันแล้วมุ่งหน้าเดินมาทางทางเดินนี้นั้น ตอนนั้นฉันก็ดูออกว่าคุณไม่ได้เมาเหล้า แถมจำห้องได้อย่างขึ้นใจ แรกเร

บทที่ 452 ในห้องมีศพอยู่สองศพ

สีหน้าหูจื่อถึงกับตกตะลึงแถมเหล่มองผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆพร้อมกับยิ้มให้กัน : “โหย ไม่คิดเลยว่าเป็นดอกกุหลาบที่ยังมีหนามแหลมคมอยู่ด้วย ฉันชอบ...เดี๋ยวพวกเราจะจัดการตัดหนามเอง!”

ทางเดินด้านนอกเงียบสนิท หลังจากหานฉีเฟิงออกจากห้องนี้ไปแล้ว สามวันที่ผ่านมานี้เขาหายเ

บทที่ 453 คุณอย่าก่อเรื่องให้ผมอีก

ผู้หญิงที่ดูอ่อนแอคนหนึ่งกล้าที่จะพูดเรื่องฆ่าคนออกมาได้ นับว่าเขาเลือกคนไม่ผิดจริงๆ

เสิ่นอีเวยนั่งเงียบๆอยู่บนเตียงอยู่สักพักจนเธออาการดูดีขึ้นมานิดหนึ่ง เธอถึงได้ค่อยๆเบนสายตาไปยังบริเวณใบหน้าของหานฉีเฟิงแทนพลางเอ่ยขึ้นเบาๆ : “ทำไมคุณต้องฆ่าพวกเขาด้วย?”