บทที่ 452 ในห้องมีศพอยู่สองศพ

สีหน้าหูจื่อถึงกับตกตะลึงแถมเหล่มองผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆพร้อมกับยิ้มให้กัน : “โหย ไม่คิดเลยว่าเป็นดอกกุหลาบที่ยังมีหนามแหลมคมอยู่ด้วย ฉันชอบ...เดี๋ยวพวกเราจะจัดการตัดหนามเอง!”

ทางเดินด้านนอกเงียบสนิท หลังจากหานฉีเฟิงออกจากห้องนี้ไปแล้ว สามวันที่ผ่านมานี้เขาหายเ

บทที่ 453 คุณอย่าก่อเรื่องให้ผมอีก

ผู้หญิงที่ดูอ่อนแอคนหนึ่งกล้าที่จะพูดเรื่องฆ่าคนออกมาได้ นับว่าเขาเลือกคนไม่ผิดจริงๆ

เสิ่นอีเวยนั่งเงียบๆอยู่บนเตียงอยู่สักพักจนเธออาการดูดีขึ้นมานิดหนึ่ง เธอถึงได้ค่อยๆเบนสายตาไปยังบริเวณใบหน้าของหานฉีเฟิงแทนพลางเอ่ยขึ้นเบาๆ : “ทำไมคุณต้องฆ่าพวกเขาด้วย?”

บทที่ 454 ผมไม่สามารถบอกคุณในตอนนี้ได้

ในชีวิตนี้เสิ่นอีเวยไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าตัวเอง จะตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ได้ที่คอยมานั่งรำพึงถึงผู้ชายคนนั้น ผู้ชายที่เธอเคยคิดมาตลอดระยะสี่ปีที่ผ่านมา ช่วงเวลาที่เธออยู่อังกฤษว่าเธอจะไม่มีทางกลับมาเกี่ยวข้องอะไรกันอีกตลอดชีวิต

ในยามนั้นเธอใช้ชีวิตขอ