บทที่ 369 ให้ฉันมาหยุดสายตาอันสุดแย่ของคุณเถอะ

เสิ่นอีเวยไม่รู้ว่าความรู้สึกตัวเองนั้นเกิดอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่า เมือ่สักครู่นี้ที่เจียงเฉิงหวินนั้นได้พูดออกมา ด้วยสีหน้าและสายตานั้นที่ทำให้เธอรู้สึกไม่ดี แต่ตอนนี้กลับรู้สึกถึงความอบอุ่น

ดังนั้นในตอนนี้ เธอมองไปยังเขานั้นก็รู้สึกมีความเขิน

บทที่ 370 คุณก็ไม่ใช่คนที่ดีอะไรขนาดนั้น

“ขอบคุณค่ะ” เสิ่นอีเวยพูดออกมา

เจียงเฉิงหวินก็ได้พยักหน้า แล้วก็ได้เดินไปยังรถคันนั้น ซึ่งรถยังไม่ได้เปิดออก แต่ก็ยังสามารถเห็นผ่านกระจกได้ สามารถเห็รได้ว่ามีคนในนั้นกำลังทะเลาะอะไรกัน

ความจริงแล้วตอนที่รถคันนั้นกำลังแล่นมาหาเสิ่นอีเวยนั้น เธ

บทที่ 371 ตอนแรกคงเป็นฉันที่ตาบอดไป

เสิ่นอีเวยก็เต็มไปด้วยการเยาะเย้ยและเสียดสี

ที่เธอพูดเช่นนั้นก็เพราะว่าอยากจะให้ความคิดที่จะช่วยเหลือเขานั้นหมดไป แล้วอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เพราะเธอไม่อยากจะให้เขานั้นไปสนใจในหยางอันหราน

นิสัยสวี่เส้าเหิง เสิ่นอีเวยเข้าใจยิ่งกว่าใครเสียอีก เป็นคนที่เจ