บทที่ 368 เจียงเฉิงหวินที่ไม่เหมือนกัน

เจียงเฉิงหวินได้ฟังเสิ่นอีเวยพูด แล้วก็ได้ขมวดคิ้วขึ้น ซึ่งเขานั้นเก็บงำความรู้สึกจริงอยู่ในส่วนลึกของความรู้สึก แต่ว่าเสิ่นอีเวยนั้นก่อนหน้านั้นก็ได้มีปัญหาเกี่ยวกับอารมณ์เกิดขึ้น ถึงกระทั่งเป็นโรคกลัวในที่มือ

ดังนั้นตอนอยู่ที่อังกฤษสี่ปี เพื่อเป็นก

บทที่ 369 ให้ฉันมาหยุดสายตาอันสุดแย่ของคุณเถอะ

เสิ่นอีเวยไม่รู้ว่าความรู้สึกตัวเองนั้นเกิดอะไรผิดพลาดไปหรือเปล่า เมือ่สักครู่นี้ที่เจียงเฉิงหวินนั้นได้พูดออกมา ด้วยสีหน้าและสายตานั้นที่ทำให้เธอรู้สึกไม่ดี แต่ตอนนี้กลับรู้สึกถึงความอบอุ่น

ดังนั้นในตอนนี้ เธอมองไปยังเขานั้นก็รู้สึกมีความเขิน

บทที่ 370 คุณก็ไม่ใช่คนที่ดีอะไรขนาดนั้น

“ขอบคุณค่ะ” เสิ่นอีเวยพูดออกมา

เจียงเฉิงหวินก็ได้พยักหน้า แล้วก็ได้เดินไปยังรถคันนั้น ซึ่งรถยังไม่ได้เปิดออก แต่ก็ยังสามารถเห็นผ่านกระจกได้ สามารถเห็รได้ว่ามีคนในนั้นกำลังทะเลาะอะไรกัน

ความจริงแล้วตอนที่รถคันนั้นกำลังแล่นมาหาเสิ่นอีเวยนั้น เธ