บทที่ 35 ฝันร้าย

จู่ๆเธอก็นึกถึงความทรงจำครั้นเมื่อเนิ่นนาน บทที่แม่ยังอยู่ และเคยพูดกับเธอประโยคหนึ่ง

ถ้าหากลูกรักใครคนหนึ่ง ไม่ว่าเขาจะดีหรือไม่ดีต่อลูก โปรดอย่านึกคิดถึงปฏิกิริยาตอบกลับของลูกว่าเป็นยังไง หลังจากเขาทำบางอย่างกับลูก

เพราะวินาทีที่เกิดเรื่องขึ้น ลูกจะพบว่าต่อให้ตัวเอ

บทที่ 36 คุณยิ่งกล้ามากเกินไปแล้ว

เสิ่นอีเวยรู้สึกจุกจนพูดไม่ออก ใช่แล้ว เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดมาถูกต้องแล้ว หลังจากแม่ตายไป ก็มีเพียงเซิ่งเจ๋อเฉิงที่ค่อยช่วยเหลือบริษัทนี้อย่างเงียบๆหลายครั้ง เพราะขาดกระดูกสันหลังหลัก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะพัฒนาให้บริษัทดำเนินการต่อไป แต่กลับสามารถประกอบธุรกิจถ

บทที่ 37 การห่วงใยที่แปลกประหลาด

เสิ่นอีเวยจ้องมองเซิ่งเจ๋อเฉิง พร้อมหัวเราะเย็นชา"ไม่ใช่ว่าถูกคุณเซิ่งบีบคั้นหรอกหรอ มีชีวิตเก็บกดแบบนี้ ฉันก็ต้องหาสถานที่ปลดปล่อยอารมณ์ให้คลายลงบ้างสิ!"

ประโยคว่า'หาสถานที่ปลดปล่อยอารมณ์'นี้ได้ยั่วโมโหเซิ่งเจ๋อเฉิงแล้ว

คนรับใช้ในห้องโถงได้แยกย้ายออ