บทที่ 36 คุณยิ่งกล้ามากเกินไปแล้ว

เสิ่นอีเวยรู้สึกจุกจนพูดไม่ออก ใช่แล้ว เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดมาถูกต้องแล้ว หลังจากแม่ตายไป ก็มีเพียงเซิ่งเจ๋อเฉิงที่ค่อยช่วยเหลือบริษัทนี้อย่างเงียบๆหลายครั้ง เพราะขาดกระดูกสันหลังหลัก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะพัฒนาให้บริษัทดำเนินการต่อไป แต่กลับสามารถประกอบธุรกิจถ

บทที่ 37 การห่วงใยที่แปลกประหลาด

เสิ่นอีเวยจ้องมองเซิ่งเจ๋อเฉิง พร้อมหัวเราะเย็นชา"ไม่ใช่ว่าถูกคุณเซิ่งบีบคั้นหรอกหรอ มีชีวิตเก็บกดแบบนี้ ฉันก็ต้องหาสถานที่ปลดปล่อยอารมณ์ให้คลายลงบ้างสิ!"

ประโยคว่า'หาสถานที่ปลดปล่อยอารมณ์'นี้ได้ยั่วโมโหเซิ่งเจ๋อเฉิงแล้ว

คนรับใช้ในห้องโถงได้แยกย้ายออ

บทที่ 38 วินิจฉัยโรคมะเร็งในตับ

"คุณหมอลู่ เป็นอะไรหรือเปล่าค่ะ?" เสิ่นอีเวยสอบถาขึ้น แต่ภายในใจเกิดลางสังหรณ์ที่ไม้ดีผุดโผล่ขึ้นมา

คุณหมอลู่ยิ้มแย้ม"เปล่าครับ ไม่มีอะไร ถ้าแช่นนั้นคุณก็พักผ่อนไปก่อนนะครับ หากมีเรื่องอะไรสามารถกดกริ๊งได้ตลอดเวลาเลย"

จู่ๆเสิ่นอีเวยก็นึกอะไรบางอย่างอ