บทที่ 34 คุณไม่มีสิทธิ์พูดถึงเธอ

เสิ่นอีเวยแกล้งเป็นไม่ได้ยิน และเดินตรงออกจากประตูห้อง แต่มีเสียงออดอ้อนดังขึ้น"เสิ่น ดูเหมือนเธอจะไม่ฟังคำพูดของคุณนะค่ะ"

เมื่อเสิ่นอีเวยได้ยินประโยคที่ทำให้คนอยากสะอิดสะเอียน เธอก็หันหลังกลับและเดินตรงไปยกคางของผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดเซิ่งเจ๋อเฉิง เห็นได้

บทที่ 35 ฝันร้าย

จู่ๆเธอก็นึกถึงความทรงจำครั้นเมื่อเนิ่นนาน บทที่แม่ยังอยู่ และเคยพูดกับเธอประโยคหนึ่ง

ถ้าหากลูกรักใครคนหนึ่ง ไม่ว่าเขาจะดีหรือไม่ดีต่อลูก โปรดอย่านึกคิดถึงปฏิกิริยาตอบกลับของลูกว่าเป็นยังไง หลังจากเขาทำบางอย่างกับลูก

เพราะวินาทีที่เกิดเรื่องขึ้น ลูกจะพบว่าต่อให้ตัวเอ

บทที่ 36 คุณยิ่งกล้ามากเกินไปแล้ว

เสิ่นอีเวยรู้สึกจุกจนพูดไม่ออก ใช่แล้ว เซิ่งเจ๋อเฉิงพูดมาถูกต้องแล้ว หลังจากแม่ตายไป ก็มีเพียงเซิ่งเจ๋อเฉิงที่ค่อยช่วยเหลือบริษัทนี้อย่างเงียบๆหลายครั้ง เพราะขาดกระดูกสันหลังหลัก ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะพัฒนาให้บริษัทดำเนินการต่อไป แต่กลับสามารถประกอบธุรกิจถ